(सौ.ची रेसिपीज टाईप करताना सुचलेली वात्रटिका, तशी ती माझ्या कविता कधीच वाचत नाही (माझे सौभाग्य), पण तिने ही वात्रटिका वाचली तर काय होईल...)
संसाराच्या गाडीची
चाके दोन्ही आम्ही.
एकानी उचलली लेखणी
दुसरा का राहणार मागुती.
एके दिवशी वदली
कवितेच्या नावानी
रात्रीच्या एकांती
काय बघता तुम्ही
ठावे आहे समदी.
आता रंभा-उर्वशी सोडूनी
लागा बायकोच्या नादी.
वर्षांपासुनी भरते मी
तुमच्या पोटाचा गड्डा.
जिभेचा स्वादाला
थोडे तरी जगा.
बाण जिव्हारी लागला.'
बायकोच्या 'खाद्ययात्रेसाठी'
बनलो गुपचूप 'गिनीपिग'
नित-नवीन रेसिपीज
पचवू मी लागलो.
कारल्याचे सूप ही
आनंदाने गिळू लागलो.
कल्पनेची कविता
विसरुनी मी गेलो.
बायकोसाठी आता
टायपिस्ट मी झालो.
No comments:
Post a Comment